من از گرما به شدت فراری ام ، یعنی گرمای شدید منظورم نیست ، همون گرمای کم که از خنکی فاصله میگیره !! تنها جایی که با میل خودم و با عشق تو دمای بالای ۶۰ هم میتونم پیاده روی کنم کربلاست و مسیر اربعین !!
مثلا وقتی به من میگن بریم بیرون میگم نه هوا گرمه الان باید خنک باشه ولی کربلا ...دلم تنگ شده واسه همون گرمای شدیدش ، واسه اون خستگی های دلچسبش که سرتو میذاشتی رو بالشت می رفتی ها ، واسه اون آب مربعی های یخ ، واسه اون لحظه که ته خیابون گنبد حرم ابوالفضل(علیه السلام) رو میدیدی و انگار بهشت پیش روت بود ، واسه نشستن تو بین الحرمین و گوش دادن به روضه ، واسه دسته های عزاداری که پا برهنه رد میشدن ، واسه پرچم حرم امام حسین(علیه السلام) که روی گنبد تکون میخورد و زیر لبی بهش می گفتم ممنونم ازت که الان اینجام ..
واسه شلوغی خیلی زیاد حرم ، واسه رسیدن به ضریح امام حسین(ع) و آرامشی که زیر قبه داشت ، واسه لبیک یا حسین گفتن بچه های کوچیک ، واسه اون دو رکعت نمازی که چند متری ضریح می خوندم ، واسه رفیقام دلم تنگ شده ، رفیقای سخت ترین روزای زندگیم ..
کاش میشد آدم هر وقت دلش تنگه جایی میشه در لحظه براش جور میشد و می رفت ، نمیدونم امسال اوضاع اربعین چی میشه ولی کاش امسالم زائر کربلا باشم !! اگه برم تک به تک به نیت همتون قدم برمیدارم و دعاتون میکنم ☹️