♡ stay strong ♡

دقت کردم مردای وبلاگ نویس چقدر با مردای عادی فرق دارن ، پر از حرفن ، روزانه ببین چندتا موضوع مختلف واسه بیان کردن دارن ؛ البته امیدوارم در زندگی واقعیشون هم همینطور باشن ، مثلا عاشقانه هاشونو همینقدر راحت بیان کنن ، ماجراهایی که براشون اون روز اتفاق افتاده ، یا بحث راجب سوالایی که تو ذهنشونه ، من که خیلی دوست دارم و مرد آرومی که به زور میخواد حرف بکشی از زیر زبونش باب میلم نیست !! 
از اینا خوبه که پر از انرژیه ، مثلا غذا میذاری جلوش به به چه چه میکنه ، میگه اینم یه ماااچ هدیه این غذای خوشمزه ت ، یا بی مناسبت گل به دست میاد خونه و بچه ها ازش یاد میگیرن و ارزش میده به همسرش ، یا جلو خانواده خودش هوای زنشو داره و پشتشه ، یا یهویی بگه پاشو جمع کن بریم مسافرت سه روزه اصلا ، یا همین بغل ، چمن زاری جایی ناهارمونو بخوریم و بیایم ، پایه عکس گرفتن باشه و نگه حال ندارم و اصلا خودش ایده بده واسه عکس ، یا با یه جعبه بزرگ آبنبات چوبی بیاد داخل بگه زنننن اینارو پاپیون بزن بریم بیرون هر بچه ای رو دیدیم بهش بدیم خوشحال شه ، یا خونه رو برات تزیین کنه بگه به مناسبت سومین سالگرد اولین قرارمون ، تصور کن مردی رو که تاریخ اولین قرارش یادش باشه ، و خیلی یا های دیگه !!
خب دیگه از شدت بی خوابی تلپ شدم کف هال ، گوشیو بالا صورتم گرفتم و یه درصد قدرت دستم بیاد پایین تو پوزم میخوره و از این یا هایی که گفتم میپره بیرون 😂😂
الان تو بُعدِ توهمم ، مثل اینایی که مست میشن روحشون بین ابعاد مختلف به پرواز درمیاد ها ، جون بلند شدن ندارم ، میگم اسماااا تو که خودتو میشناسی ، چرا این همه لباسو انداختی تو تشت که خیس شه و مجبور شی تمومش کنی 😓😩 یا علییی گویان بلند شم ، غر کمتر بزنم ، بلکه تا اذون ظهر نصفش تموم شه !!🙁 نصفش !!!!